متن کامل شعر «عاقبت خاک شود حسن جمال من و تو»

عاقبت خاک شود حسن جمال من و تو
خوب و بد می گذرد وای به حال من و تو


قرعه امروز به نام من و فردا دگری
مي خورد تير اجل بر پر و بال من و تو


مال دنيا نشود سد ره مرگ كسي
گيرم كه كل جهان باشد از آن من و تو….


هر مرد شتربان اویس قرنی نیست
هر شیشه ی گلرنگ عقیق یمنی نیست


هر سنگ و گلی گوهر نایاب نگردد
هر احمد و محمود رسول مدنی نیست


بر مرده دلان پند مده خویش میازار
زیرا که ابوجهل مسلمان شدنی نیست


جایی که برادر به برادر نکند رحم
بیگانه برای تو برادر شدنی نیست…

مولانا

 

[admin_99]

۱) عاقبت خاک شود حسن جمال من و تو / خوب و بد می‌گذرد وای به حال من و تو
سرانجام زیبایی و جمال من و تو خاک می‌شود. خوب و بد، روزهای خوش و ناخوش، همه می‌گذرند. پس وای بر حال ما اگر غافل باشیم.
پیام: زیبایی، جوانی و دنیا ماندنی نیست؛ باید به فکر عاقبت بود.

۲) قرعه امروز به نام من و فردا دگری / می‌خورد تیر اجل بر پر و بال من و تو
امروز نوبت مرگ من است و فردا نوبت دیگری. تیر مرگ به بال و پر من و تو می‌خورد؛ یعنی مرگ به‌سراغ همه می‌آید و توان، جوانی و پرواز ما را قطع می‌کند.
پیام: مرگ برای هیچ‌کس استثنا ندارد و نوبتی است.

۳) مال دنیا نشود سد ره مرگ کسی / گیرم که کل جهان باشد از آن من و تو
ثروت دنیا سد راه مرگ هیچ‌کس نمی‌شود. فرض کن تمام جهان مال من و تو باشد؛ باز هم نمی‌تواند مرگ را از ما دور کند.
پیام: مال و قدرت، مانع مرگ نیست.

۴) هر مرد شتربان اویس قرنی نیست / هر شیشه ی گلرنگ عقیق یمنی نیست
هر کسی که شتربان است، مانند اویس قرنی با آن خلوص و مقام معنوی نیست. هر شیشه رنگین هم عقیق یمنی اصل نیست.
پیام: ظاهرِ شبیه، دلیل بر ارزش و باطن والا نیست.

۵) هر سنگ و گلی گوهر نایاب نگردد / هر احمد و محمودی رسول مدنی نیست
هر سنگ و گِلی به گوهر کمیاب تبدیل نمی‌شود. هر کس نامش احمد یا محمود باشد، پیامبر مدینه نیست.
پیام: نام و ظاهر، انسان را ارزشمند و مقدس نمی‌کند؛ باید باطن و حقیقت را نگاه کرد.

۶) بر مرده دلان پند مده خویش میازار / زیرا که ابوجهل مسلمان شدنی نیست
به دل‌های مرده پند نده و خودت را آزار نده؛ چون ابوجهل مسلمان‌شدنی نیست.
پیام: کسی که دلش از پذیرش حق مرده و لجاجت او را بسته، با نصیحت تغییر نمی‌کند. پند در دل زنده اثر دارد.

۷) جایی که برادر به برادر نکند رحم / بیگانه برای تو برادر شدنی نیست
آنجا که برادر به برادر رحم و مهربانی نمی‌کند، غریبه برای تو برادر نمی‌شود.
پیام: اگر نزدیکان و خویشان به تو محبت نکنند، امید بستن به مهربانی بیگانه بیهوده است.

پیام کلی: دنیا و زیبایی‌اش گذراست، مرگ حق است، ارزش انسان به نام و ظاهر نیست، پند دادن به لجوج بی‌فایده است، و انتظار محبت از بیگانه وقتی نزدیکان بی‌رحم‌اند، خام‌اندیشی است.